Leuke uitspraken en momenten - deel 8

Het is al een hele tijd terug, ik moet eerlijk bekennen dat het er een hele tijd bij in schoot om Rebekka's leuke momenten en uitspraken te noteren, maar onthouden deed ik het ook niet en dus was er dus geen voeding voor deze blog. Maar nu had ik weer een aantal dingen verzameld op de manier die ik altijd deed, dus weer tijd voor een blog over Rebekka's uitspraken.

Ik vind Damaris irritant, met dat hoofd.
Ik heb hier echt heel hard om moeten lachen. Rebekka is heel erg van het imiteren en nazeggen, eigenlijk is dat al heel lang zo, maar doordat ze ouder wordt gaat ze steeds meer dingen naspelen en napraten. Maar ze maakt nog wel eens gekke combinaties. Het sloeg ook helemaal nergens op, deze uitspraak, het kwam een beetje uit de lucht. Maar ik vond het wel heel grappig. Natuurlijk heb ik uitgelegd dat dit niet lief is om te zeggen.

De kinderen werden gedood.
Oei, bij ons in de kerk werden er op een zondag een aantal baby's gedoopt. En de maandag daarna reden we naar het kinderdagverblijf en zaten we nog wat te praten samen, Rebekka en ik. En toen werden de kinderen ineens gedood in plaats van gedoopt...

Moet ik het even oplossen?
Als Rebekka aan mij of Timon merkt dat er een probleem is, groot of klein, biedt ze altijd haar hulp aan, super lief.

Casper en emmer
Casper en Emma, dat is een serie met leuke kinderfilmpjes. Maar Emma heet bij ons Emmer.

Jij bent ook bijna 3 hoor.
Rebekka en ik hadden een gesprekje over dat Timon bijna jarig is en dat wij ouder zijn dan haar, namelijk 24 en 23. Maar dat begrijpt ze niet. Wij zijn nog geeneens 3 jaar. Maar wel bijna, gelukkig. En als we 3 jaar zijn, mogen we ook spelletjes doen.

En dan nog even een bonus, haha. Timon en ik verspreken ons nog wel eens en dat levert wel leuke uitspraken op. Zo heb ik een handje van Nederlandse uitspraken in het Engels zeggen, want dat is gewoon grappig. En toen wilde ik zeggen dat ik iets in mijn botten voelde. En vertaalde ik botten naar bottles. We lagen samen echt in een deuk toen we na een paar seconden hoorden dat ik het verkeerd zei.

En dan Timon. Ik zat op de laptop iets op te zoeken op een door mij veelbezochte website. Timon keek mee over m'n schouder op een bepaald moment en zei; hé, die website heeft een nieuwe outlook. Hij bedoelde look. Ik kreeg op dat moment echt pijn in mijn buik van het lachen, het was gewoon echt heel grappig.

Hebben jullie nog een leuke uitspraak om te delen? Ik lees het graag!

Wat zit er in onze koelkast?

Ik vind het zelf wel leuk om te zien wat anderen in hun koelkast hebben, gewoon puur nieuwsgierigheid eigenlijk. Maar het zegt ook wel veel over de eigenaar natuurlijk. En daarom ga ik jullie vandaag een kijkje in mijn koelkast laten nemen, ik zal vast niet de enige zijn die hierin geïnteresseerd is.


Dit is onze koelkast. Tafelmodel en ruim genoeg voor ons jonge gezin met 3 kinderen. Ik wissel diepvriesgroente en verse groente met elkaar af, net nadat ik de weekboodschappen heb gedaan, eet ik vaker vers dan later in de week. 


In de deur bewaar ik standaard de flessen met saus en een fles siroop. In het vak er boven ligt de ene keer meer dan de andere keer. Als ik ruimte tekort heb, leg ik er vaak de eieren los in. Of er ligt een aangebroken zakje geraspte kaas, of zoals nu, een pot jam omdat dat niet bij de rest van het beleg past. Achter het bovenste klepje bewaar ik nooit wat, dat vind ik niet zo handig. 


Boven bewaar ik alles wat voor het avondeten is bedoeld. Er ligt nu een zakje kaas, kookroom op soja basis, champignons en eieren. De prei ligt onderin de lade, die kon ik er niet meer bij krijgen. De prei is de laatste tijd vaak in de aanbieding bij de AH, de tweeling is echt dol op gebakken ei met prei en kaas. Ik bak dan prei met kruiden en doe er daarna een aantal geklutste eieren en kaas over heen. Deksel er op en het ei laten stollen. Ze vinden dat echt super lekker. En wij ook, dus dat eten we nu best vaak. 

Op de plank er onder bewaar ik de zuivel. De kinderen drinken houdbare melk, die hoeft niet persé in de koelkast als het nog niet aangebroken is, maar meestal heb ik wel minimaal twee pakken koud staan. Een aangebroken pak en vast de volgende. Lauwe melk lijkt me namelijk echt vies. Er staat ook melk op basis van kokos, daarmee maak samen met fruit en havermout een smoothie als ontbijt. En er staat nog griekse yoghurt, dat eten Timon en de kinderen als toetje. 

Op de plank er onder bewaar ik beleg, boter en een paar flesjes bier. In de lade er onder is er dan ruimte voor de voorraad boter en beleg en wat er verder niet meer bij kon op de planken. Ik hou van overzicht zodat ik geen dingen kan vergeten en over datum kan laten gaan, daarom heb ik altijd een vaste indeling en let ik goed op wat ik als eerste eet. Meestal is de koelkast ook zo goed als leeg aan het einde van de week, dat vind ik ideaal, dan maak ik het in een paar minuten weer schoon en kan er een nieuwe lading boodschappen in. 

Mochten jullie je afvragen of we wel fruit eten: dat doen we wel hoor. Ik koop standaard appels, peren en bananen en die hoeven allemaal niet gekoeld bewaard te worden. Rauwkost als komkommer en paprika verschilt een beetje. Ik eet het wel als we het hebben, maar mis het niet echt als het er niet is. Deze doen we het met wat we hebben, ik heb nog best veel fruit liggen en dat moet nu eerst op.

Ik ben benieuwd, hebben jullie ook zo'n vaste indeling van de koelkast? Waarom wel of waarom juist niet? Ik lees het graag. 

Een kleine badkamer

Wij hebben een hele kleine badkamer. Mag je een badkamer trouwens wel een bad noemen als er geeneens een bad in staat? Hoe dan ook, jullie weten nu allemaal over welke ruimte ik het heb en ik ga jullie vandaag vertellen en laten zien hoe wij die ruimte hebben ingedeeld.

Kleine badkamer = minder schoonmaken
Een kleine badkamer vind ik zelf echt geen probleem. Alles wat ik nodig heb, past er in en het is echt veel minder werk om schoon te maken dan een grote badkamer met flink douchegedeelte, los bad en een bijvoorbeeld een dubbele wastafel en tweede toilet. Ik vind schoonmaken iets wat af en toe noodzaak is, niet iets waar ik mijn hobby van ga maken. Minder werk qua schoonmaak is dus echt een voordeel wat mij betreft.

Hoe ziet het er dan uit?

Sorry voor de scheve foto. Ik wilde niet mijn eigen hoofd in de spiegel op de foto zetten, dus maakte ik wat onhandig deze foto en zie nu dat het best wel scheef is. Maar goed, als je de deur opent, zie je recht voor je dit. Rechts douchen we. 



Ik heb hier inmiddels geen gordijn meer voor. Eerst wel, maar heel veel ging ik er per ongeluk tegenaan en ik vind dat koude, plakkerige gordijn echt heel naar voelen. En het was alsnog vaak nat rondom de wastafel en er kwam ook schimmel in de plooien van het gordijn. Dus deed ik die weg en nu droog ik de vloer gewoon goed. We hebben best wel schimmel af en toe, maar dat haal ik gewoon eens in de zoveel tijd weg. Schimmel in een badkamer waar geen raam zit naar buiten toe, is niet heel gek natuurlijk. 

Goed, aan de muur rechts hangt een netje met speelgoed en als we niet douchen, staat in dat gedeelte een soort open kastje op wieltjes, die rollen we de keuken in als we gaan douchen. Handig als je geen ruimte hebt voor een kast! 


Aan de radiator heb ik een mandje vastgemaakt. Dat hoort officieel aan de kraan van de douche te kunnen, maar dat beviel me niet zo en nu hangt hij hier. Die radiator staat nooit aan trouwens. 


Op het plankje boven de wastafel bewaar ik verschillende dingen. Links staat momenteel spul voor aften, ik heb helaas weer die plekjes in mijn mond. Blijf uit mijn buurt, het is mega besmettelijk. ;-) Daarnaast een bakje met kleine spullen, pincet, nagelknipper en vijlen, elastiekjes enz. Daarnaast staat mijn make-up en dan de tandenborstel met de tandenpoets.


Dit is het karretje waar we de rest in bewaren. Op de bovenste plank staan verzorgingsspullen die niet op het wastafelplankje kunnen en de washandjes. Die gebruik ik voornamelijk als toetenpoetsers voor de kinderen. 
De middelste plank is voor de handdoeken. En op de onderste bewaar ik de voorraad van de verzorgingsartikelen in een grote plastic bak. 


Ik zal even opsommen wat hier staat: washandjes, haarborstel, wattenstaafjes, scheergel + scheermes en parfum en deodorant van Timon, kokosolie en mijn zelfgemaakte deodorant. Ik denk dat het enorm veel scheelt dat we ook hier flink geminimaliseerd hebben, met meer spullen heb je toch meer ruimte nodig. 

Ik bewaar trouwens de föhn en tondeuse in de keuken in verband met het vocht in de badkamer. Lijkt me gewoon wat beter, weet ik zeker dat het niet nat wordt. 

Zoals ik al zei: een kleine badkamer vind ik echt geen enkel probleem, naar mijn idee kan ik alles hier bewaren wat ik essentieel vind om te bezitten qua badkamerspullen. Dat is natuurlijk voor iedereen weer anders, de één vindt dit weinig, de ander weer veel. 

Ik ben benieuwd, hebben jullie een grote of kleine badkamer? En hoe heb je hem ingericht? Kun je alles er in kwijt wat je wilt of kom je ruimte tekort? Ik lees het graag in de reacties. 

Even bijpraten #3

Zo, een weekje vakantie later en ik ben er weer! We hebben echt een heerlijke week gehad! :-)

Op maandag gingen de kinderen naar het kinderdagverblijf in de ochtend. Ik stortte me op het huishouden en ruimde wat op in huis, je weet wel, van die plekken waar er troep wordt verzameld. 's Middags genoten we in de speeltuin van het heerlijke weer.

Dinsdag was het tijd voor de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. Alles zag er prima uit. Ik reed vervolgens gelijk door met de kinderen, ik wilde twee nieuwe lampjes kopen voor in de woonkamer. Vond al snel twee te leuke lampen, het waren de laatste twee, eentje was een showmodel. Helaas was er eenmaal thuis al heel snel één kapot en het showmodel was niet meer compleet. Beetje jammer.

Woensdag waren de kinderen weer bij hun juffies. Ik ging naar de kapper, was echt nodig en vervolgens gelijk door naar de winkel om de lampen terug te brengen en m'n geld terug te vragen. Ze deden gelukkig totaal niet moeilijk. Vervolgens heerlijk rustig de boodschappen gedaan. Ik ga wel eens 's avonds, ook rustig en zonder kinderen, maar dan is er vaak geen brood meer. Overdag wel, maar met kinderen vind ik het zo'n gedoe. De tweelingbuggy duw ik en Rebekka vaak een klein karretje, maar daar kan dan amper wat in natuurlijk. 's Middags gingen we weer naar de speeltuin, want het was weer van dat lekkere weer. Echt nog even genieten nu het nog kan!

Donderdag was ik alleen thuis met de kinderen, we deden niet echt wat bijzonders en anders ben ik het vergeten, denk ik.

Vrijdag gingen Timon en ik samen op stap en de kinderen naar het kinderdagverblijf. We gingen eerst naar Corpus, was echt leuk, vonden we allebei. Interessant en leuk uitgelegd allemaal. Daarna reden we naar Utrecht om daar voornamelijk voor Timon dingen te kopen. In de afgelopen jaren hebben we eigenlijk alleen het hoognodige gekocht qua kleding, het is gewoon één van de eerste dingen om op te bezuinigen als dat nodig is. Maar je merkt dat wel op een gegeven moment qua slijtage. Voor mezelf kan ik gelukkig altijd wel goedkoop (tweedehands) kleding kopen, maar voor Timon is dat veel lastiger en dus was het nu dus echt tijd daarvoor. Al snel vonden we leuke dingen die ook prima zaten, dus de buit binnen. Het enige wat ik nodig had, waren grijze laarsjes. En die had ik ook zo gevonden en gekocht. Ging dus voorspoedig. Was ook wel nodig dat het allemaal een beetje vlot ging, want we wilden ook nog naar de Ikea. Ik had een aantal dingen nodig daar en had ook zin om even rustig met Timon daar rond te kijken, dus dat deden we dan ook. En toen wilden we snel naar huis om de kinderen op te halen, maar we belanden in een drukke spits. Gelukkig waren we uiteindelijk wel op tijd om de kinderen op het halen bij het kinderdagverblijf. :-)

's Avonds aten we lekker pizza, bij de AH heb je in de diepvries pizzabodems met tomatensaus, deze week in de bonus. Alleen nog een beetje groente en kaas en dan heb je een lekkere vegetarische pizza. :-)


Één helft is voor de meiden, daar doe ik als eerste geraspte champignons op, als ik stukjes doe, gaan ze die er af plukken, zo eten ze het op. Onder de kaas zitten nog mini stukjes paprika. Ik ben een beetje een luie kok, dus gewoon snel wat plakjes geschaafd en niet raspen. ;-)

Zelf eet ik momenteel geen zuivel en dus ook geen kaas meer. Dat stuk pizza zonder kaas is dus voor mij. Ik vermoed dat mijn slechte huid door zuivel veroorzaakt wordt en dus probeer ik het niet meer te eten. Best lastig. Ik ben het juist meer gaan eten sinds we voornamelijk vegetarisch eten, omdat veel vegetarische recepten nou eenmaal kaas of melk / room bevatten. Dus dat is wel een beetje een zoektocht. Maar ik heb het er echt helemaal voor over als ik daarmee mijn klachten op kan lossen! En dus probeer ik van alles uit en lees heel veel etiketten, want het zit in zoveel dingen.

Oh, dit is trouwens niet de enige pizza die we aten hoor, ik maakt er nog een paar. 




Vandaag, zaterdag, waren we veel te vroeg wakker. Kwart voor 5 had Damaris er geen zin meer in. Uiteindelijk is ze wel weer gaan slapen en wij ook nog even, maar ik word dan altijd zo naar wakker. Heel moe, zeg maar. Ik ging gelijk maar de boodschappen doen, vroeg in de ochtend is het tenminste nog een beetje rustig. De rest van de morgen maakte ik wat schoon en ruimde dingen op. Op het moment van het schrijven van deze blog is Timon met Rebekka op weg naar mijn ouders. Die hebben een commode staan die ze voor mij en hun andere kinderen gebruikten en die mag nu weg. Ik wil hem graag hebben, ik vind het leuk, iets ouderwets met emotionele waarde in huis.
Wij hebben trouwens de commode in de woonkamer staan omdat ik dat makkelijk vindt, zo hoef ik niet iedere keer naar boven of op een tafel of bank te verschonen, dat is en niet zo praktisch en slecht voor mijn rug, vind ik. We hadden altijd de oude commode van mijn opa en oma beneden staan, maar die is echt laag en klein, beetje erg ouderwets, snap je? ;-)  Dus die hebben we een tijdje terug vervangen voor één van marktplaats en die oude doet nu dienst als kastje voor o.a. ondergoed op Rebekka's kamer. Maar die ''nieuwe'' van marktplaats vind ik niet zo mooi staan omdat hij net niet helemaal wit is, meer crème zeg maar. Ik had het gewoon geaccepteerd, ik bedoel, hij functioneert prima en ik vind het een beetje onzin om voor de relatief korte periode dat je zo'n ding gebruikt, weer iets anders aan te schaffen, maar dit voorstel van mijn moeder sla ik natuurlijk niet af. ;-) En dus ben ik heel benieuwd hoe hij straks staat, maar ik moet nog even geduld hebben.

Nou, even kort samengevat, ik heb echt een heerlijke week achter de rug, lekker uitgerust en vol energie om weer aan de slag te gaan. Ik hoop dat jullie ook een fijne week hebben gehad, of je nou vakantie had of niet en wens je een heel fijn weekend toe.

Even bijpraten #2

Ja ja, ik moet jullie weer even bijpraten hoor. Nu ik geen weekblogs meer schrijf, vind ik het wel leuk om af en toe zo'n blogje te schrijven.

Hoe gaat het?
Het gaat goed hier. De dagen vliegen voorbij, inmiddels zijn we alweer bij de herfstvakantie aanbeland. Ik heb volgende week een weekje vrij, heerlijk. Ik heb nog wel wat ideetjes voor mijn werk in m'n hoofd waar ik naar wil kijken, maar ik ga ook tijd nemen voor ontspanning natuurlijk. De kinderen gaan in vakanties gewoon naar het kinderdagverblijf, volgende week gaan ze maandag- en woensdagmorgen en vrijdag een hele dag. Timon is dan vrij van school en dan gaan we samen een dagje weg. Maandag en woensdagmorgen heb ik het rijk voor mezelf alleen. Ik heb een afspraak gepland bij de kapper, wil een aantal huishoudelijke klussen doen en verder is het nog blanco: heerlijk!

Zussenliefde: het gebrek eraan
Pff, soms vind ik het echt om gek van te worden hoe het hier in ons huis eraan toe gaat. Ik vind mijn kinderen echt geweldig en ben dol op ze, maar soms ben ik echt alleen maar politieagentje aan het spelen. Hadassa en Damaris kunnen goed samen spelen. Natuurlijk hebben ze wel eens ruzie, maar ze kunnen het meestal wel samen oplossen, de sterkste van dat moment wint gewoon en dat lijken ze dan te accepteren. ;-)
Rebekka kan ook leuk spelen en is momenteel veel bezig met rollenspellen, erg leuk. Maar met z'n drieën is het wat minder gezellig... En dat is lastig, want dat betekent voor mij dat ik constant alert moet zijn op hoe het onderling gaat en echt gewoon nergens aan toe kom. Ik voel me dan ook totaal niet schuldig dat ze in de vakantie gewoon naar het kinderdagverblijf gaan. Ze hebben daar twee groepen, Rebekka zit meestal in de ene groep en de jongste meiden in de andere groep. En als ze wel bij elkaar zitten, bemoeien ze zich niet met elkaar, heb ik me laten vertellen. Rebekka is ook teleurgesteld op dagen dat we niet naar het kinderdagverblijf gaan, dus ik denk dat ik ze er eigenlijk juist plezier mee doe. ;-)

Vrijheid
Sinds ik werk, hebben we twee auto's. En ik ben daar toch zo blij mee! Wat heerlijk om gewoon de auto te kunnen pakken om naar de dokter, de supermarkt, het winkelcentrum of wat dan ook te gaan. Eerst deed ik het nog niet zo vaak, want ik kreeg de kinderwagen niet goed in de auto, was net iets te groot zeg maar. Maar tegenwoordig hebben we een simpele paraplu buggy voor de tweeling, die past veel beter en dus kan ik sindsdien ook vaker weg, zo handig.

Heb jij dat ook wel eens gedaan, gewoon thuis terwijl je kinderen bij de oppas waren? Vertel, hoe beviel het je? Na 5 minuten al een gevoel van gemis of viel het mee? ;-)

Hoe houden jullie ze uit elkaar?

Hoe houden jullie ze uit elkaar? Deze vraag krijgen we echt heel vaak. Onze meiden zijn een eeneiige tweeling en ze lijken erg veel op elkaar. We hebben ze zelf al een aantal keer door elkaar gehaald, we kwamen er wel altijd weer achter hoor. Denk ik. ;-)

Als ik ze naast elkaar zet, zie ik verschil. Hadassa's hoofd is langer en smaller, dat van Damaris ronder en breder. Ook vind ik dat Hadassa's haar wat anders valt en trekt Damaris vaak een mondje wat Hadassa nooit doet. Daarnaast heeft Hadassa een rood vlekje op haar rug, al trekt dat nu weg en heeft Damaris lang een rode vlek op haar ooglid gehad, maar daar kijk ik eigenlijk nooit meer naar en ik zou ook even niet weten of ze die nog heeft.
Maar als ik ze dan los van elkaar zie, vind ik het een stuk lastiger te zeggen wie ik bij me heb. Of als Timon ze 's ochtends aangekleed heeft en ik ze ophaal bij het kinderdagverblijf, moet ik ook echt even goed kijken wie er naar me toe gekropen komt, want dan kan ik het niet door de kleding weten.

Dezelfde kleren?
Ze hebben tegenwoordig wat minder vaak dan eerst dezelfde kleertjes aan. Soms wel allebei dezelfde legging, maar dan andere rokjes en shirtjes. Ik vind het leuk staan, maar ik wil graag in één oogopslag kunnen zien wie wie is. En ik heb natuurlijk ook Rebekka's kleding die ik gewoon hergebruiken wil.

Tip: rode teennagel
In de kraamweek al lakte ik Hadassa's grote teennagel rood. Dat was ook echt nodig, ik vond het toen een stuk lastiger om ze uit elkaar te houden dan nu. Het werkte goed en ik denk dat ze tot een maand of 9 een rode teennagel heeft gehad. Inmiddels is het niet meer echt nodig.

Oeps!
Toen ze een halfjaar oud waren, moesten we naar de dokter met ze. Bij beiden moest even naar de longen geluisterd worden en ik dacht dat ik Damaris vast had en dat Timon Hadassa op schoot had, die al onderzocht was. Ik kleedde Damaris op een gegeven moment weer aan en zag toen het rode vlekje op de rug, die alleen Hadassa heeft. Oeps! Dat rode vlekje is nu dus aan het wegtrekken, maar ik ben blij dat het er toen nog zat.

Weet Rebekka het?
Naast de vraag of wij ze uit elkaar kunnen houden, vraagt men ook vaak of Rebekka het weet. En ja, ze weet het. Ze heeft het bijna altijd goed, ook in bad bijvoorbeeld. Ik vraag haar wel eens hoe ze het weet, maar dat zegt ze nog niet. Heel soms heeft ze het dus fout en dan zeg ik dat ze nog eens moet kijken, dan probeer ik op te vangen waar zij naar kijkt, maar dat lukt niet.

Iemand van jullie misschien nog een briljante tip voor identieke tweelingen of juist een prangende vraag? Ik lees het graag in de reacties. 

Rebekka 3 jaar!

Hieperdepiep... HOERA! Onze lieve Rebekka is 3 jaar geworden vandaag!


Ons jarige jetje heeft een erg leuke dag gehad en is lekker verwend. Vanmorgen kreeg ze cadeautjes van ons en omdat wij gewoon moesten werken, ging ze net als anders naar het kinderdagverblijf om daar een klein feestje te vieren en natuurlijk te trakteren.


Ze kreeg onder andere deze loopfiets van Minnie Mouse. 


Trakteren op het kinderdagverblijf.

Vanmiddag hadden we visite over de vloer en mocht Rebekka toen na het zingen kaarsjes uitblazen. Wel een beetje spannend, maar gelukkig hielp papa mee. En natuurlijk kreeg ze van de visite weer cadeaus, super leuk. Het was allemaal ook wel heel erg spannend, geloof ik. Ze kwam met een aantal tasjes met natte broeken en ondergoed thuis, tja, jarig zijn is ook niet niks hè. ;-) Maar goed, ook met die natte broeken heeft ze een erg leuke dag gehad als ik haar zo hoor en het leuke is: zaterdag doen we het gewoon nog een keer met de andere kant van de familie!

Even bijpraten

Alweer ruim een week geleden, dus tijd om jullie bij te praten. :-)

Buikgriep
Het gaat inmiddels weer prima met ons, we voelen ons allemaal weer kiplekker, maar vorige week was dat wat minder. Halverwege de week werd Hadassa 's nachts ziek: overgeven en diarree. Later die week ook Rebekka en Damaris en natuurlijk deden Timon en ik ook mee. In het weekend. Minder fijn. Gelukkig heeft de buikgriep een positieve kant: het duurt nooit lang. Maar het is voor mij sinds vorig jaar november de derde buikgriep, dus ik ben benieuwd hoe lang het dit keer goed gaat. Het schijnt dat je als ouders van jonge kinderen vaker dan gemiddeld ziek bent, dus het zal allemaal wel normaal zijn. Goed, zoals ik al zei: inmiddels gaat het weer prima. Voor de mensen die denken: sjoh, wat zijn die kinderen vaak ziek zeg: de kinderen gaan natuurlijk 4 dagen per week naar een kinderdagverblijf wat echt de ideale plek is voor snot en virussen en zo. En voordat ik ging werken ging Rebekka natuurlijk in hetzelfde gebouw al naar de peuterspeelzaal en bracht op die manier van alles mee naar huis, waardoor de tweeling ook weer ziek werd. Rebekka was op de leeftijd van de tweeling nu lang zo vaak niet ziek.

Vliegtuigen kijken
We zijn van het weekend wel gewoon wat gaan doen, rustig uitzieken kan toch niet, ook als we thuis blijven, de kinderen houden als wel bezig, dus dan ga ik er liever op uit ook al voel ik me niet zo tof, gaat de dag wat sneller. We zijn dus vliegtuigen wezen spotten, echt een succes, alle meiden vonden het leuk en interessant.

Tweedehands kledingbeurs
Het is echt de periode van de kledingbeurzen geloof ik, ik zie overal affiches hangen. Vanavond was er één in Ameide, ik ben erheen geweest. Het was alleen niet zo'n succes wat mij betreft. Ik vond het warm, vol en druk. De prijzen vond ik ook hoger dan ik gewend ben. Ik heb wel twee dingen gekocht: een spijkerjasje voor mezelf en een paar sneakers voor Rebekka. Ik had nog wel meer dingen kunnen gebruiken, maar op een gegeven moment wilde ik gewoon echt graag weg. ;-)

En ik weet niet of het herkenbaar is, maar echt, ik ben zo'n muts in de auto af en toe. Ik heb echt zo lang gedaan over de terugweg. Op de heenweg zag ik wel dat een bepaalde weg afgesloten was en samen met Google maps kwam ik vrij snel op plek van bestemming aan. Maar de terugweg ging wat minder gesmeerd, het was donker en ik kwam maar niet in de buurt van Goudriaan, volgens mij bleef ik gewoon rondjes rijden. Echt mega irritant, dat gevoel dat je gewoon echt serieus niet weet waar je bent en hoe je thuis komt. Ik kom natuurlijk niet uit deze omgeving en dat in combinatie met gewoon geen richtingsgevoel, maakt dat ik echt kan verdwalen, geloof ik.

Bezoekje aan de huisarts
Morgen ga ik met de kinderen naar de huisarts. Al 3,5 week terug zag ik voor het eerst bij Damaris op haar tong allemaal witte puntjes. Inmiddels hebben de kinderen en Timon het gehad, ik heb het momenteel en Damaris en Hadassa hebben het voor de tweede keer. Het is pijnlijk en erg irritant. Ik heb de neiging om constant mijn tong uit m'n mond te steken, heel charmant, haha. Ik heb natuurlijk best lang gewacht met een afspraak maken bij de huisarts, ik ging er van uit dat het vanzelf weg zou gaan als we het allemaal één keer hadden gehad, maar de tweeling begint nu dus weer opnieuw. Ik ben erg benieuwd wat dit is en ik hoop dat ze er wat aan kunnen doen.

Zo, dit is het voor nu. Het is een beetje van de hak op de tak misschien, maar dit speelt op dit moment in ons leven en ik wilde het met jullie delen. Ik hoop dat met jullie alles goed gaat, laat gerust een reactie achter, ik vind het leuk om ook dingen van jullie te lezen. Ben ook benieuwd of jullie enig idee hebben over de rare witte puntjes op onze tongen. ;-)

Update over Damaris

Ik heb ruim een week geleden een bericht geplaatst over onder andere Damaris en haar arm die toen in het gips zat. Inmiddels is het er weer af en daar ben ik echt super blij mee, en zij ook, geloof ik.

Maandagochtend gingen we samen naar het ziekenhuis en als eerste werd het gips verwijderd. Het hing ook echt aan alle kanten los, ze had erg gefriemeld om het los te krijgen en was begonnen het bovenste laagje af te wikkelen. En natuurlijk hielp zus haar daarbij. ;-)

Het ging gelijk prima zonder gips, ze deed van alles en gaf de arts en verpleegkundige een showtje, ze kon weer goed klappen, zwaaien met twee handen enz. En dus mocht ik haar zonder gips weer meenemen. Wat het nou precies geweest is, is lastig te zeggen, maar waarschijnlijk dan toch een kleine breuk / scheurtje of zoiets. Ze doet er alles al mee, merk wel dat ik zelf schrik als ik zie dat ze zich soms hangend aan dat armpje naar beneden laat vallen in bed en zo, maar ze zal het vast zelf aanvoelen.

Ik had het al gezegd, maar ik vond al jullie wensen heel fijn en lief, dankjewel!

Tweedehands kledingbeurs

Vanavond was er een tweedehands kledingbeurs in Gorinchem. Ik had me opgegeven om daar zelf te staan, maar kreeg een paar weken terug toch twijfels. Het was volgens mij voor het eerst vanavond en ik was bang dat er zo weinig animo zou zijn, dat ik geeneens de huur voor de tafel eruit zou halen. Ik besloot het daarom eerst eens aan te kijken, ik kan me altijd nog opgeven voor een volgende keer.

Ik ben vanavond wel gelijk om 19 uur daar geweest en het was echt best druk. Het was heel groot, maar ook een beetje onoverzichtelijk, vond ik. Gelukkig heb ik wel wat leuke dingen kunnen kopen, ik heb vooral verkopers aangesproken en gevraagd naar bepaalde dingen, dat scheelde me heel veel zoeken in grote stapels en kratten.

Ik was op zoek naar rokjes in maat 74 en 92, longsleeves in maat 74 en een winterjas in maat 92. En kleding voor mezelf als ik wat leuks zag. ;-)


Een jasje voor mezelf, hij lijkt zo een beetje saai, maar ik vind hem erg leuk en hij staat me mooi. ;-)


Teva's in maat 25 of 26, weet ik even niet meer, waarschijnlijk passen deze over twee zomers, Rebekka's voeten groeien niet zo hard en ze vallen ook nog eens groot. Maar dat geeft niet, ze zijn in erg goede staat en waren goedkoop.


Adidas sneakers in maat 25, ze heeft deze in andere kleuren nu in maat 23 aan en ze bevallen erg goed.


Twee longsleeves voor Hadassa en Damaris, maat 74.


Twee rokjes, één in maat 80, maar is van Kiezeltje en valt klein, dus goed te dragen in 74 en één in maat 92. 

Dit alles bij elkaar heeft me €12,50 gekost en dat vind ik dus echt een koopje. Heel blij mee. :-) Winterjas voor Rebekka niet kunnen vinden helaas. Ik heb er vorig jaar eentje gekocht in maat 98, maar die past nog steeds niet. Jammer! Dus moet er echt één kopen. Maar dat gaat vast tweedehands wel lukken. Waarom tweedehands? Omdat dat beter is voor de portemonnee en daarnaast ook voor het milieu, genoeg reden dus, lijkt me. Ik kan het me ook echt niet veroorloven om de merken die ik tweedehands koop, nieuw te kopen. Dus dan liever zo. :-)

Het consultatiebureau

Vandaag mochten we weer naar het consultatiebureau, Hadassa en Damaris waren gisteren precies 14 maanden. Vanmiddag dus het consult met bijbehorende prikjes.

Damaris zit niet zo lekker in haar velletje. Ik weet niet of het komt door haar arm, want ze had vanmiddag ook koorts. Ze is een beetje aan het kwakkelen en dat liet ze ook goed merken tijdens de afspraak. Ze huilde veel en was het er echt niet mee eens. Hadassa was vandaag haar tegenpool en gaf een showtje weg van wat ze allemaal kon, haha. Lekker babbelen, gebaren en laten zien dat ze al los kan staan.

De meisjes werden ook gewogen en helaas viel hun gewicht tegen. Dat van Damaris was lastig te beoordelen, vanwege de gipsarm die ook best wat weegt. Maar Hadassa woog nog geen 8200 gram. De vorige keer, meer dan drie maanden geleden, woog ze 7900 gram. Dat betekent dat ze nog geen 300 gram is aangekomen, dat is echt wel weinig. Ik merk geen noemenswaardig verschil tussen beide dames, dus ik denk dat Damaris ongeveer hetzelfde weegt. Hun lijntje, die al onder het gemiddelde lag, is dus afgebogen en dat is niet de bedoeling natuurlijk. Natuurlijk zijn gemiddeldes maar gemiddeldes en moet je kijken naar je kind, maar ik heb toch echt liever dat ze wel hun eigen lijntje volgen.

Normaal gesproken hoef je na de 14 maanden afspraak pas met 2 jaar weer op het bureau te verschijnen, maar wij hebben over 3 maanden weer een afspraak staan om te kijken of ze dan wat meer gegroeid zijn. We moeten proberen om ze meer te laten eten, maar ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ze eten volgens mij ook best goed en gezond, geen grote hoeveelheden, maar wel gevarieerd en gezond. Ik denk ook dat ze meer eten dan Rebekka trouwens, die zit echt in zo'n fase (die me al veel te lang duurt) dat ze veel weigert. We moeten voor haar in december langs komen, benieuwd wat ze dan weegt.

Trouwens, bedankt voor al jullie lieve reacties op mijn blog, Facebook en privé na het plaatsen van de blog over Damaris. Doet me goed! Ik ga maandagmorgen met haar naar het ziekenhuis, het gips gaat er dan sowieso af en daarna wordt verder gekeken of er nieuwe foto's gemaakt moeten worden en eventueel nieuw gips.

Heb jij nog een goede tip voor mij om ze meer te laten eten of suggesties voor voedsel waarvan ze wat meer aankomen? Ik hoor het graag!

Inrichting van ons huis

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik weet altijd nog wel iets wat ik graag anders zou willen in huis. We zijn begin dit jaar verhuisd en we hebben sinds die tijd wel een echt wensenlijstje, maar helaas geen geldboom. Vandaag voor jullie mijn (ons? :-P ) wensenlijstje.

De zithoek
We hebben sinds de verhuizing een super fijne bank. Ik werd er echt zo blij mee, dagelijks. Hij is van leer en daardoor zo makkelijk schoon te houden. Echt een aanrader! Het heeft natuurlijk wel een andere uitstraling dan een stoffen bank, dat is waar. Ik vind in leer ook veel minder kleuren mooi dan in stof, maar dat vind ik zelf wel prima, het gemak wat we er van hebben, kan daar niet tegen op.
We hebben tegenover de bank twee losse stoeltjes en die dingen zijn gammel, een beetje verkleurd en zitten onder de vlekken. Die wil ik graag vervangen. Ik wil er denk ik maar één stoel voor terug. Wat we daar precies voor gaan doen, weet ik niet. Sowieso geen stof. Waarschijnlijk (nep)leer. Maar zoals ik al zei, ik vind leer in een andere kleur dan zwart of cognacbruin niet zo mooi. Nog een zwarte stoel naast een zwarte bank lijkt me niet echt wat. En cognacbruin staat denk ik niet zo in ons huis. En eens iets anders lijkt me zelf wel heel erg leuk. Dan denk ik aan zoiets:
Helaas voor mij vindt Timon dit echt he-le-maal niets, wat ik echt heel jammer vind. Maarja, we komen tegen die tijd vast wel iets tegen wat we allebei leuk vinden. 

Verder willen we nog een nieuwe salontafel en een boekenkast. Waarschijnlijk de Hemnes-serie van de Ikea. 
En als we het dan toch over wensen hebben: de eethoek. Ik vind onze tafel eigenlijk te klein. Ben er verder wel tevreden over. Maar ik zou graag een langere tafel hebben. Dit vind ik mooi:


En deze stoelen vinden Timon en ik allebei erg leuk. :-)


Voor boven heb ik niet echt wensen, behalve dan dat Rebekka eigenlijk een nieuwe kast moet. Maar dat heeft niet echt haast of zo. Ze heeft een kledingrek en een klein kastje en ik wil graag één grote kast waar alles in past. Een kledingrek is een handige low budget oplossing die prima werkt, maar een kast vind ik mooier en je kleding wordt dan ook minder stoffig. Maar op zich is het prima. :-)

Je leest het, nog best wel wat wensen. Maar dromen en in winkels kijken is altijd leuk.

Heb jij nog wensen voor dingen die je graag in huis wilt?

Het gaat niet van een leien dakje...

We zijn hier een beetje aan het aanmodderen zeg. Het is ook al twee weken stil op mijn blog en dat is niet voor niets, maar ik geloof dat ik inmiddels genoeg leesvoer heb verzameld... Heerlijk om alles wat de afgelopen weken is gebeurd even van me af te kunnen schrijven.

Bronchitis
Na mijn eerste week werken, haalde ik Rebekka niet helemaal fit op van het kinderdagverblijf. Rebekka is niet zo vaak ziek. Tuurlijk, in het winterseizoen heeft ze een chronische snotneus en af en toe wat verhoging, maar echt ziek is ze weinig. De tweeling is vaker ziek geweest en heeft veel sneller hoge koorts. Dus toen Rebekka de zaterdagochtend daarop echt goed ziek werd en hoge koorts kreeg en daarnaast heel veel sliep, maakte ik me echt zorgen. Ik belde de centrale huisartsenpost en kon gelukkig vrij snel komen. De dienstdoende arts constateerde bronchitis en twijfelde over een kuur. Ik heb gezegd dat het mijn voorkeur heeft, Rebekka heeft zoals ik al zei niet vaak wat en ik zag echt dat het niet goed ging. Dus ze kreeg een kuur. Twee dagen bleef ze nog echt goed ziek, enorm zagen en hoesten en daarna knapte ze op, maar uiteraard werd toen de tweeling ziek. Ook zij hadden het flink te pakken en uiteindelijk waren we een week verder voor ze allemaal weer de oude waren. Dat was een pittige week! We moesten om en om werken en dus waren de avonden druk druk druk. 

Inmiddels zijn ze alweer een goede week beter, maar vanmorgen ontdekte ik dat Damaris haar arm niet meer gebruikte en overduidelijk pijn had. Waarschijnlijk is dit gisterenavond gebeurd, ze huilde toen al meer dan anders, maar omdat ze ook een tandje krijgt en een aft lijkt te hebben in haar mond, gaf ik daar de schuld aan. Een extra aai over haar bolletje en het ging op zich wel weer. Maar vanmorgen signaleerde ik dus een slap armpje bij het aankleden, ik probeerde wat bewegingen en belde toen op een gegeven moment maar weer de huisartsenpost. We konden wederom snel terecht en de dienstdoende arts dacht aan een zondagsarmpje, oftewel elleboog uit de kom. Dat moet natuurlijk goed gezet worden, wat echt pijnlijk is. Hij probeerde het twee keer, maar het 'klikte' niet goed terug en ze kon hem daarna nog steeds niet gebruiken. Hij belde dus met de SEH om foto's te laten maken, de arts van de SEH kwam naar ons toe en probeerde het eerst zelf nog eens. Het arme kind. Ondertussen brulde ik van binnen en van buiten mee met haar, want wat voel je je dan vreselijk ellendig als je je kind zo'n pijn ziet hebben. Het lukte hem ook niet en ze besloten eerst foto's te laten maken. Dat deed uiteraard ook pijn. Ze bekeken de foto's en zagen geen breuk maar ook geen zondagsarmpje. Ze besloten het nogmaals te proberen. Weer geen direct resultaat, maar ondertussen was Damaris echt gesloopt. We besloten dat ze eerst even moest bijkomen en wie weet kon ze daarna haar armpje wel gebruiken omdat het inmiddels goed zat, maar ze gewoon nog niet durfde? Wie zal het zeggen. Ze sliep even bij me, maar daarna zagen we nog steeds geen verandering. 

Vervolgens heeft de arts overlegd met de chirurg. Omdat er blijkbaar wel vocht te zien was op de foto's, wat kan duiden op een breuk en het terug zetten van het armpje gewoon niet lukte, is toen besloten het te behandelen als een breuk. En dus heeft ons ukkiepukkie nu een zware dikke roze gipsarm in een mitella. Zie je het al voor je? 



We moeten zo even een week verder gaan en dan weer terug. Dan gaat het gips er af en komt de chirurg kijken. Ik hoop dat dat allemaal mee valt, maar ik krijg al buikpijn als ik er aan denk. 

Het gaat verder nu wel goed met haar, ze heeft al ontdekt hoe ze zich kan optrekken met één arm en het zal denk ik niet lang duren voor ze kan billenschuiven, want rondjes draaien lukt al. We moeten alleen goed opletten dat haar zussen voorzichtig doen en dus moeten we Hadassa en Damaris apart van elkaar laten spelen en Rebekka ook goed in de gaten houden. Die vindt die roze arm super interessant natuurlijk!

Hoe is het dan gebeurd?
Dat is iets wat wij ook echt niet begrijpen. Hadassa en Damaris spelen na het avondeten samen in een box en dat gaat er ruig aan toe. We hoeven nooit echt in te grijpen, ze zijn aan elkaar gewaagd en lossen het zelf op. Op een gegeven moment was Damaris wel erg huilerig. We waren toen ook bijna klaar met afwassen en stofzuigen en zijn gaan douchen. Daarna gingen ze in de kinderstoel voor een slokje drinken en toen bleef ze wel huilen. Ik dacht dat ze gewoon moe en op was en last had van haar doorkomende tandje. Ook op bed bleef ze huilen in eerste instantie. Echt goed brullen. Ik had haar nog even bij me genomen en toen ik haar teruglegde, huilde ze nog een minuut en ging toen slapen. Ik zei toen beneden tegen Timon dat mijn gevoel zei dat er wat was. Timon zei toen; ja, ze krijgt toch een tand en ze heeft die pijnlijke dingen in haar mond (of iets wat er op lijkt), dus daar zal ze wel last van hebben. Ik legde me er bij neer, maar ik heb de afgelopen nacht echt slecht geslapen. Ik kon maar niet in slaap komen en en na 2 uur lukte het me niet om in de slaap te vallen. Ik was te onrustig en ook hoorde ik de meiden af en toe praten, brabbelen en soms een klein huiltje. Ik baal dat ik het niet eerder door heb gehad, maar er valt gewoon niets meer aan te doen nu. 

Primitief kleding verstellen
Ook is het ingewikkeld met kleding en zo, zo'n dikke arm. Dus verknipte ik net een minder mooi shirt wat twee maten te groot is en zette er wat gekregen knopen in, zodat ik haar kan aankleden zonder die arm te moeten belasten. En dat werkt goed! Ben best een beetje trots op mezelf dat ik dit heb bedacht, haha. We hadden gelukkig nog winterslaapzakken waar de mouwen van af kunnen, dus gelukkig hoef ik m'n dure mooie Puckababy zakken niet te verknippen. ;-)



Ik heb de mouw kort geknipt, tot net boven het gips. En ze hele zijkant los gehaald en een paar knopen er in gezet. Werkt echt perfect. Ik ga morgen nog één of twee oude shirts zo verknippen en naaien. 

Hoe gaat het verder?
Prima, ik ben echt heel blij met mijn werk, vind het super leuk om te doen en de kinderen hebben het naar hun zin op het kinderdagverblijf. Dit soort dingen zorgen natuurlijk wel voor moeilijkheden, want Damaris kan zo niet naar de opvang dus moeten we oppas regelen of zorgverlof opnemen. Dat is wel lastig aan met zijn tweeën werken, maar het heeft ook weer voordelen natuurlijk. 

Heeft één van jullie kinderen dit ook wel eens gehad? Ik lees graag hoe dat is verlopen!